روانشناسی

چرا در روابطمان پر توقع هستیم ؟

ما برای اینکه بتوانیم ارتباط سالمی با اطرافیان برقرار کنیم نیاز به عشق، توجه، همدلی، احترام، محبت و راهنمایی داریم. تمامی ما بایستی بتوانیم این نیازها را هم در خانواده و هم در بین همسالان ارضا کنیم، در غیر این صورت درگیر محرومیت های ریشه داری تا پایان عمر می شویم.

 

یکی از این کمبودها محرومیت هیجانی نام دارد که ریشه در توجهاتی دارد که فرد از افراد نزدیک و درجه یک خود دریافت نکرده و موجبات مشکل را در دوران بزرگسالی وی فراهم آورده است، تبعات محرومیت هیجانی به گونه های مختلفی نمود می یابد که یکی از آنها پرتوقعی در روابط است، برخی از افرادی که محرومیت هیجانی دارند، ممکن است با این مشکل خود، جنگ نابرابری داشته باشند. بدین معنی که با خصومت ورزی و پرتوقعی سعی می کنند احساس محرومیت خود را جبران کنند. این افراد خودشیفته هستند. آنها طوری رفتار می کنند که انگار از عالم و آدم طلبکارند. توقعات آنها زیاد است و نزدیکان خود حتی همسرشان را برای دست یابی به این خواسته ها، استثمار می کنند.

افراد پرتوقع چه احساساتی را تجربه می کنند؟

اگر بخواهیم از احساسات این افراد گرفتار در دامان پرتوقعی ناشی از محرومیت هیجانی بگوئیم، احساس غالب آنها همیشه این است که دیگران به آنها محبت نمی کنند. به دلیل همین طرز فکر هم دائما عصبانی و طلبکار هستند. البته در این میان هستند افرادی که از محرومیت های عاطفی رنج می برند ولی زمانی که مورد بی اعتنایی هیجانی، قرار می گیرند خاموش می مانند و سکوت اختیار می کنند. پس ممکن است دو فرد در برابر محرومیت هیجانی شان روش های متفاوتی در پیش گیرند. خشم و پرتوقعی نمونه بارز سبک مقابله ای حمله بوده، در حالی که سکوت شاخصه سبک مقابله ای تسلیم است، اگر در خصوص سبک مقابله ای چیزی نمی دانید به صورت مختصر به واکنش هایی اطلاق می شود که افراد در برابر رویدادهای زندگی خود دارند، برخی ممکن است رفتاری پرخاشگرانه در پیش گیرند که به آن سبک حمله می گویند، برخی هم ترجیح می دهند تنها نظاره گر ماجرا باشند و دست روی دست بگذارند، که در این صورت سبک مقابله آنها با مشکلاتشان تسلیم نامیده می شود.

افراد پرتوقع چه احساساتی را تجربه می کنند؟
افراد پرتوقع چه احساساتی را تجربه می کنند؟

ممکن است این سوال به ذهن برخی خطور نماید که چرا افراد مبتلا به محرومیت هیجانی با پناه بردن به خودشیفتگی در برابر مشکل خود واکنش نشان می دهند؟ به دلیل اینکه هم زمان گرفتار دو مشکل هستند یعنی محرومیت هیجانی و استحقاق (به صورت مختصر یعنی  حق به جانب بودن). اگرچه این افراد در دوران کودکی نیازهای هیجانی شان به درستی ارضا نشده است، اما بعدها با در پیش گرفتن استحقاق (حق به جانب بودن )، سعی کرده اند بر علیه این احساس محرومیت بجنگند و به همین دلیل از دیگران بسیار توقع دارند و فکر می کنند اگر دیگران به نیازهای آنها پاسخ بدهند، مشکل شان حل می شود. اما زهی خیال باطل، زیرا پرتوقعی بیانگر نیازهای سطحی فعلی و پوششی بر نیاز محرومیت عمیق است)

حتما بخوانید: آیا حس می کنید وصله ناجور جمع هستید ؟

به عنوان مثال، شما ممکن است درباره خوراک، پوشاک و روابط خود، خیلی پرتوقع باشید. ممکن است درباره مسائل مادی بسیار سخت گیر و پرتوقع باشید. تنها نیازی که این وسط فراموش شده است؛ همانا نیاز شما به محبت است. متأسفانه پول پرستی، جانشین رضایت بخشی برای عشق و محبت به شمار نمی رود و شما با برطرف سازی این نیازهای مادی، هیچگاه نمی توانید جای خالی عشق و صمیمیت را پر کنید. ممکن است به جوایز متعددی دست یابید، اما تا زمانی که مسایل عاطفی ( محبت، درک، صمیمیت، عشق) حل نشوند، کماکان در بر همان پاشنه خواهد چرخید.

چرا افراد پرتوقع می شوند؟

احتمالا شما در دوران کودکی اجازه نداشتید نیازهای هیجانی خود را ابراز کنید. اگر هم نیازهای خود را ابراز می کردید احتمالا مادرتان به این نیازها جواب نمی داد. اما ممکن است گاهی هم این نیازها را ابراز می کردید ولی با حداقل پاسخ و واکنش مثبت روبه رو می شدید. می توان اینگونه گفت که والدین افراد گرفتار در دام محرومیت هیجانی در اصطلاح سرد و بی مهر بوده اند، ولی ممکن است در برآورده سازی سایر نیازهای فرزنداشان سنگ تمام هم گذاشته باشند، ولی چشمشان را بر روی نیاز اصلی او که همانا دریافت محبت و نوازش مادرانه و پدرانه است بسته و این نیاز اساسی او را نادیده گرفته باشند، اشتباهی که متاسفانه برخی از پدر و مادرهای امروزی هم گرفتار آن شده اند، تمام وقت خود را صرف کار کردن می نمایند تا بهترین لباس ها، خوراک ها و اسباب بازی ها را برای کودکشان فراهم نمایند در حالی که آنچه بیش از هر چیز کودکشان به آن نیاز دارد آغوش پر مهر آنهاست، رفاهی که در پس آن نیازهای عاطفی کودک تشنه می ماند و تا پایان عمر این عطش برای دریافت محبت به قوت خود باقی می ماند و در نهایت این باور را در ذهنشان ایجاد می نماید تا دائما با خود بگویند می دانم « من دوست داشتنی نیستم ….»، زخم دوست نداشتنی بودن تا ابد بر روی جسم و جان این افراد باقی می ماند و پر توقعی تنها پانسمانی است بر روی آن در حالی که از درون این زخم هر روز عفونی تر می شود .

جهت رفع مسائل و مشکلاتی که در روابط خود دارید از مشاوره تلفنی روانشناسی کمک بگیرید، بدین منظور می‌توانید ۴۵۲۹۸-۰۲۱ را شماره‌گیری فرمایید.

 

 

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

9 + 11 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن